Βασίλης Σπανούλης

Καλημέρα σε όλους. Τις τελευταίες ημέρες είχαμε δύο αγώνες, έναν με τον Ολυμπιακό για το πρωτάθλημα και έναν με την Αρμάνι Μιλάνο για την Ευρωλίγκα. Ο απολογισμός ήταν μια ήττα και μια νίκη, αλλά ακόμη είναι νωρίς για οποιαδήποτε καταμέτρηση. Η ουσία δεν αλλάζει, ο δρόμος είναι μακρύς και θα δώσουμε πολλά παιχνίδια ώσπου να έλθει η ώρα για να διεκδικήσουμε τους τίτλους σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Ας γυρίσουμε, λοιπόν, τον χρόνο πίσω και ας σταματήσουμε στην περασμένη Κυριακή (29/11). Δεν χρειαζόταν να δω το βίντεο για να καταλάβω πώς χάσαμε από τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ. Και πριν και μετά το βίντεο ισχύουν όσα είπα στη συνέντευξη Τύπου μετά τον αγώνα. Η αλήθεια είναι ότι ήταν πολύ λίγα τα σημεία, στα οποία παίξαμε ως Παναθηναϊκός, σοβαρά και συγκεντρωμένα, όπως αρμόζει σε ένα τέτοιο παιχνίδι. Ηταν φανερό ότι δεν το αντιμετωπίσαμε όπως θα μπορούσαμε να το αντιμετωπίσουμε γιατί είναι ακόμη αρχή της χρονιάς. 

Δεν μπήκαμε δυνατά στις φάσεις, κάναμε λάθη, αλλά έχουμε το δικαίωμα και την πολυτέλεια να βλέπουμε ορισμένα πράγματα και να βελτιωνόμαστε. Για μια ομάδα όπως ο Παναθηναϊκός, που κυνηγάει και τους τρεις τίτλους, αυτό το ματς που χάσαμε στο ΣΕΦ, όπως και ο αγώνας που χάσαμε στη Μαδρίτη, θα αποτελέσουν οδηγό και θα μας δώσουν κίνητρο για τη συνέχεια.

Ισως αυτές οι ήττες να λειτουργήσουν για μας καλύτερα και από το αν είχαμε νικήσει τον Ολυμπιακό και τη Ρεάλ. Ολοι ξέρουν τι σημαίνει Παναθηναϊκός, από ποιους απαρτίζεται αυτή η ομάδα και γνωρίζουν ότι όταν έρχονται τα κρίσιμα ματς, είναι πολύ δύσκολο για τον οποιονδήποτε αντίπαλο να νικήσει αυτή την ομάδα. 

Εχουμε κάνει δύο ήττες στα δώδεκα παιχνίδια που έχουμε παίξει, από δύο ομάδες που έχουν τους ίδιους στόχους με μας, αλλά είναι ακόμη πολύ νωρίς και το μόνο σίγουρο είναι ότι αν είχαμε τώρα Φεβρουάριο ή Μάρτιο ή Απρίλιο, η αλήθεια είναι ότι θα βλέπαμε έναν Παναθηναϊκό πολύ διαφορετικό. Αντιστρόφως, αν είχαμε υποστεί αυτές τις δύο ήττες τους μήνες που είπα προηγουμένως, όχι μόνο θα μας κόστιζαν , αλλά ίσως να μας στερούσαν κάποιο τίτλο.

Εδώ θα ήθελα να πω κάτι. Παρά τη στενοχώρια που δημιούργησε η ήττα από τον Ολυμπιακό, έχει περάσει σε όλους -και θα μπορούσα να χαρακτηρίσω τυχερούς τους παίκτες του Παναθηναϊκού- αυτή η σιγουριά εκ μέρους του κόσμου προς την ομάδα. Το έχουμε κερδίσει, όμως, αυτό μέσα από αμέτρητες επιτυχίες και το γνωρίζουμε μέσα μας ότι όταν έλθουν τα κρίσιμα θα είμαστε πανέτοιμοι. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Είναι άλλωστε και ο στόχος του προπονητικού επιτελείου, που είναι ίσως το κορυφαίο στην Ευρώπη σε αυτό τον τομέα, να έχει την ομάδα έτοιμη όταν πρέπει.

Η επόμενη μέρα του ντέρμπι ήταν μια μέρα δύσκολη, ειδικά όταν έχεις χάσει το παιχνίδι, με πολύ βίντεο και προπόνηση. Θα συμφωνήσω με την κυρίαρχη άποψη ότι δεν μας κατέλαβε πανικός, αλλά αυτό θα ξαναπώ ότι συμβαίνει, γιατί ξέρουμε ποιοι είμαστε και τι μπορούμε να πετύχουμε. Το τριήμερο που ακολούθησε ως τον αγώνα με την Αρμάνι Μιλάνο είχε πολύ δυνατές προπονήσεις, στις οποίες δουλέψαμε πολύ σοβαρά και αυτό που αντιλαμβάνονται όλοι στον Παναθηναϊκό είναι ότι δουλεύουμε για να κατακτήσουμε τους τίτλους και όχι για να πάρουμε ένα παιχνίδι.

Το παιχνίδι με το Μιλάνο ήταν κάπως ιδιαίτερο για ορισμένα παιδιά και ειδικά για τον Σάρας, ο οποίος επέστρεψε έπειτα από απουσία έξι μηνών. Και ο Τέπιτς ήταν τραυματίας και επέστρεψε. Σίγουρα τα παιδιά θα χρειαστούν χρόνο για να βρουν τον εαυτό τους, ενώ και η ομάδα θα χρειαστεί καιρό για να εντάξει τους παίκτες που έχουν χάσει έδαφος λόγω τραυματισμών. Είναι όλοι τους σημαντικοί παίκτες και στον αγώνα της Πέμπτης είχαμε την ευκαιρία να παίξουμε για πρώτη φορά όλοι μαζί από την αρχή της χρονιάς. Βέβαια, αυτό δημιουργεί ένα μπέρδεμα στη χημεία, αλλά είναι απολύτως φυσιολογικό και σεβαστό και το έχουμε ξαναβιώσει στο παρελθόν σε άλλες περιπτώσεις τραυματισμών. Οι προπονητές ξέρουν τι κάνουν. 

Οι περισσότεροι συμφώνησαν ότι η Αρμάνι δεν βρίσκεται στο επίπεδο του Παναθηναϊκού, αλλά η γνώμη μου είναι ότι για να κατακτήσεις τίτλους, χρειάζονται συγκέντρωση και κίνητρο απέναντι σε υποδεέστερες ομάδες. Εμείς σεβόμαστε τη φανέλα που φοράμε, τους προπονητές που δουλεύουν καθημερινά μαζί μας, τον κόσμο μας και δεν επιλέγουμε αντιπάλους. Απέναντι σε όλους προσπαθούμε για το καλύτερο.

Το επίπεδο της Ευρωλίγκας, ωστόσο, έχει ανέβει ως προς τις κορυφαίες ομάδες, αλλά έχει πέσει από τη μέση και κάτω. Για αυτό βλέπουμε ευρείες νίκες και μεγάλες διαφορές μεταξύ των πρωτοκλασάτων και των υποδεέστερων ομάδων. Αυτή είναι η αλήθεια και προσπαθούμε να έχουμε κίνητρο σε κάθε ματς. Το αντιλαμβάνεται και ο κόσμος, ότι το σημείο στο οποίο βρισκόμαστε δεν είναι τόσο κρίσιμο. Ισως για αυτό να μην υπάρχει μεγάλη προσέλευση στο γήπεδο.

Από την άλλη δεν είναι και το πιο ευχάριστο συναίσθημα να βλέπουμε τις κερκίδες μισογεμάτες. Στενοχωριόμαστε, γιατί πέρυσι πήραμε και τα τρία τρόπαια, αλλά το γήπεδο ακόμη δεν έχει γεμίσει σε κάποιο ματς. Ισως αυτό να συμβεί σε δύο εβδομάδες, όταν θα υποδεχτούμε τη Ρεάλ Μαδρίτης. Ελπίζω τότε το ΟΑΚΑ να γεμίσει ασφυκτικά, γιατί ο κόσμος είναι ο 13ος παίκτης μας και ξέρουμε ότι οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού αγαπούν αυτή την ομάδα.

Αυτά προς το παρόν. Την Κυριακή έχουμε την αναμέτρηση με τον ΠΑΟΚ στην έδρα μας και πρέπει να παρουσιαστούμε συγκεντρωμένοι για να πάρουμε τη νίκη. Θα δουλέψουμε σωστά, όπως πριν από κάθε αγώνα για να κάνουμε αυτό που πρέπει. Με την ευκαιρία θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τα σχόλιά σας, τα οποία διαβάζω κάθε φορά και αντιλαμβάνομαι το μέγεθος της εκτίμησης που έχουν όλοι, ακόμη και οπαδοί άλλων ομάδων, προς τον Παναθηναϊκό και προς το πρόσωπό μου. Σας ευχαριστώ πολύ για τη στήριξη.

Να είστε καλά και θα τα ξαναπούμε με την πρώτη ευκαιρία,

Βασίλης

Το άρθρο δημοσιεύτηκε Παρασκευή, 4 Δεκέμβριος 2009 στις 2:57 μ.μ. στην κατηγορία Yooblog, Μπάσκετ. Μπορείς να παρακολουθείς τα σχόλια χρησιμοποιώντας το RSS 2.0 feed Μπορείς να αφήσεις ένα σχόλιο, ή trackback από το δικό σου site.