Βασίλης Σπανούλης

Καλησπέρα σε όλους! Αυτή τη φορά θα είμαι λίγο πιο σύντομος από τις προηγούμενες. Αλλωστε, θα έχουμε αρκετές ευκαιρίες για να επικοινωνήσουμε ξανά μέσα από αυτό το blog και να φωτίσουμε όλες τις πτυχές αυτού του Ευρωμπάσκετ, καθώς και να κοιτάξουμε στο μέλλον. Η αποστολή της Εθνικής επέστρεψε σήμερα το απόγευμα στην Αθληνα, αλλά αυτές οι γραμμές γράφτηκαν γύρω στις 10 το πρωί, όταν εγώ και ο συγκάτοικός μου Νίκος Ζήσης ετοιμάζαμε γρήγορα τα πράγματά μας για να συναντήσουμε τους υπόλοιπους και να πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής.

Δεν σας κρύβω ότι κανείς από τους συμπαίκτες μου δεν είναι ικανοποιημένος από την τέταρτη θέση, η οποία ωστόσο δεν αποτελεί και συμφορά. Τουλάχιστον, αισθανόμαστε ότι τα δώσαμε όλα και προσπαθήσαμε να κάνουμε τους Ελληνες υπερήφανους. Συνολικά, δεν μπορώ να πω ότι οι εμφανίσεις μας ήταν σπουδαίες, αλλά παλέψαμε σε όλα τα παιχνίδια και ποτέ δεν τα παρατήσαμε. Χάσαμε στις λεπτομέρειες το ντέρμπι με την οικοδέσποινα Ισπανία και ταυτόχρονα την πρόκριση στον τελικό, ενώ στον μικρό τελικό με τη Λιθουανία δεν ήταν ότι είχαμε αδειάσει, αλλά προδοθήκαμε στο κομμάτι της εκτέλεσης. Ημασταν πολύ άστοχοι και η Λιθουανία, η οποία είναι έμπειρη και ποιοτική ομάδα, μας υποχρέωσε να αρκεστούμε στην τέταρτη θέση.

Αυτό που θέλω να πω και είμαι σίγουρος ότι το πιστεύετε όλοι, είναι ότι αυτή η εθνική ομάδα έχει και παρόν και μέλλον. Αυτό που δήλωσε ο Παναγιώτης Γιαννάκης μετά τη λήξη του μικρού τελικού με βρίσκει απολύτως σύμφωνο. Δεν σταματάμε να προσπαθούμε και να ονειρευόμαστε. Είμαστε μεγάλη ομάδα και θα έχουμε πρωταγωνιστικό ρόλο και στις επόμενες μεγάλες διοργανώσεις. Πολύ θα θέλαμε να επιστρέψουμε στην πατρίδα με ένα μετάλλιο στο στήθος, αλλά δεν τα καταφέραμε. Δεν σας κρύβω ότι κάτι έλειπε από τις αποσκευές μας σήμερα το απόγευμα και αυτό το συναίσθημα ήταν για όλους μας πολύ έντονο. Το θέλαμε πολύ αυτό το μετάλλιο…

Ως την άλλη φορά που θα τα ξαναπούμε, να είστε όλοι καλά και ένα ακόμη ευχαριστώ για την ψυχολογική στήριξη που μας προσφέρατε όλο αυτό το διάστημα που λείπαμε στην Ισπανία. Είναι το λιγότερο που θα μπορούσα να πω αυτή τη στιγμή.  

Βασίλης…

Καλημέρα σε όλους! Εχουν περάσει λίγες ώρες μετά τη λήξη του ημιτελικού με την Ισπανία και είναι λογικό να είμαστε όλοι στενοχωρημένοι, γιατί πιστέψαμε στη διάρκεια του αγώνα και το πιστεύουμε και τώρα ότι θα μπορούσαμε να βρισκόμαστε στον μεγάλο και όχι μικρό τελικό.

Παλέψαμε με όλες μας τις δυνάμεις, δώσαμε και την ψυχή μας στο γήπεδο και είμαστε υπερήφανοι γιατί κάναμε το μεγάλο παιχνίδι που αναζητούσαμε σε ολόκληρο το τουρνουά. Δείξαμε ότι η Εθνική ομάδα βρίσκεται στο υψηλότερο επίπεδο. Στο μπάσκετ, όμως, κάποιος κερδίζει και κάποιος χάνει. Εδώ που τα λέμε, δεν γίνεται και να νικάμε και συνέχεια. Ο ημιτελικός ήταν συναρπαστικός και είμαι σίγουρος ότι όσοι τον παρακολούθησαν έμειναν ευχαριστημένοι από το θέαμα.

Ορισμένα πράγματα που έγιναν κατά τη διάρκεια του αγώνα τα περιμέναμε. Δεν θέλω μετά από ένα τόσο σπουδαίο και ποιοτικό ματς να αναφερθώ στα διαιτητικά λάθη. Αυτό, όμως, που θα ήθελα να επισημάνω είναι ότι η συμπεριφορά των Ισπανών ήταν προκλητική. Συγκρούστηκαν δύο μεγάλες ομάδες και πιστεύω ότι κέρδισε η πιο τυχερή. Ετσι είναι ο αθλητισμός, δίνεις τα πάντα μέσα στο γήπεδο και μετά προχωράς. Η σημερινή είναι μια καινούργια ημέρα και θέλουμε όλα τα παιδιά να ολοκληρώσουμε με νίκη το Ευρωμπάσκετ της Ισπανίας.

Το μόνο που σκεφτόμαστε, λοιπόν, είναι το χάλκινο μετάλλιο. Μπορεί να είμαστε στενοχωρημένοι που δεν καταφέραμε να προκριθούμε στον τελικό, αλλά από την άλλη θα αποτελεί τεράστια τιμή για όλους μας εάν κατακτήσουμε την τρίτη θέση νικώντας τη Λιθουανία στον μικρό τελικό. Θα είναι πολύ σημαντικό για αυτή την ομάδα, που έχει αναδειχτεί πρωταθλήτρια Ευρώπης στο Βελιγράδι και δευτεραθλήτρια κόσμου στην Ιαπωνία, να επιστρέψει στην Ελλάδα με ένα ακόμη μετάλλιο σε τρίτη σερί διοργάνωση. Διάρκεια χρειάζεται, άλλωστε και συνέπεια, εάν θέλεις να λέγεσαι μεγάλη ομάδα. Και εμείς ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕΓΑΛΗ ΟΜΑΔΑ.

Θα κατεβούμε, λοιπόν, να παίξουμε το μπάσκετ που ξέρουμε γνωρίζοντας ότι η Ελλάδα –λόγω της ψυχοσύνθεσης των Ελλήνων- δεν είχε καταφέρει τα προηγούμενα χρόνια να κατακτήσει το χάλκινο μετάλλιο μέσα από τον μικρό τελικό. Μικρός ήμουν όταν η Εθνική έχανε την μια τρίτη θέση μετά την άλλη και αυτό πρέπει να σταματήσει. Πρέπει να καταλάβουμε ότι ένα μετάλλιο είναι ένα μετάλλιο και θα παλέψουμε για να το φορέσουμε στο στήθος σήμερα το βράδυ. Εμείς θα τα ξαναπούμε και αύριο. Να είστε όλοι καλά…

Βασίλης…